Wszyscy głosowaliście źle

Wszyscy głosowaliście źle, idioci

Stało się. Ponad 50% uprawnionych do głosowania Polaków w niedzielę pojawiło się w lokalach wyborczych, aby obywatelskiego obowiązku dopełnić. Źle się zapowiada, co? Na Otóż to o polityce? Ani mi się śni. Będzie o ludziach. Jak zwykle.

I dlatego nie będę pisał o tym kto wygrał, kto przegrał, o tym kto sobie adres zakładu pracy zmieni na Wiejską, a kto wróci do domu na tarczy. W tym tekście nie ma to absolutnie żadnego znaczenia.

Czytaj dalej

Ludzie którzy #2

Ludzie którzy #2

Nie byłbym sobą, gdybym w niedzielę rano, tuż przed południem popijając gorącą, gorzką kawę nie ponarzekał na współmieszkańców ten planety.

Cóż począć jednak, kiedy kręcący się wokół ludzie dostarczają powodów do narzekań codziennie. A niektórzy dowożą również w kwestii klasycznego wkurwiania. Przed państwem #ludziektórzy – część druga.

Czytaj dalej

Hedonizm spaślaka

Hedonizm spaślaka

Kilka miesięcy temu pisałem o moim, jak się okazało, chwilowym, acz dotkliwie bolesnym przejściu na dietę.

Jak się domyślacie na diecie już nie jestem i nie zamierzam szybko na nią wrócić. I to wcale nie przez moje wypielęgnowane lenistwo, ale przez czysty, zdrowy rozsądek. Jak bardzo trzeba być pozbawionym rozsądku właśnie by jedzenia odmawiać sobie, lub bardzo je ograniczać w okresie świątecznym.

Czytaj dalej

Reklamy radiowe

Reklamy radiowe

Codziennie pokonuję około 50km autem. Spędzam więc za kierownicą około godziny. Wierzcie mi, to wystarczająco długo, aby głęboko zwątpić w poziom intelektualnego rozwoju naszego gatunku.

I nie mówię wcale o współużytkownikach naszych wspaniałych, gładkich jak tafla polerowanego szkła drogach. Nie mówię o samozwańczych szeryfach autostrady ani o drogowych Januszach w swoich pomarańczowych Matizach. Nie. Mówię o reklamach radiowych.

Czytaj dalej

Skrzynia

Skrzynia

Kobieta ma to do siebie, że czasem o coś prosi. Nie jęczy, jak zwykle, nie domaga się, nie marudzi, nie przypomina.

Prosi. Tak po prostu. Z pełną premedytacją zostawia nawet uchyloną furtkę, którą z powodzeniem przemycić mógłbym pierwszą lepszą wymówkę. Doskonale przy tym wie, że skołowany tą tak zwykłą prośbą ani przez chwilę nie pomyślę o wymigiwaniu się.

Czytaj dalej

Jestem graczem

Game over

Od czasu do czasu lubię chwycić myszkę celem innym niż przejrzenie Pudelka, lanie hejtu na Facebooku, czy zarobienie kolejnego miliona.

Od zawsze pykałem w coś na wszelkiej maści maszynach. Nigdy jednak nie miałem starej „konsoli”, przez co o mały włos nie zostałem pośmiewiskiem podwórka. Ani ZX Spectrum, ani Amigi ani Pegasusa nawet. Nie modliłem się do magnetofonu ani nie dmuchałem w kartridże. Zacząłem od PC. Szlachta.

Czytaj dalej

Ludzie którzy #1

Ludzie którzy #1

Było to dawno temu, kiedy internet na domowym komputerze odpalało się korbką, a rozdzielczości monitorów nie przekraczały 800x600px.

Bardzo dawno temu, kiedy nikt nie słyszał o Twitterze mieliśmy w Polsce swój jego odpowiednik – blip.pl, a na nim część śmietanki dzisiejszej blogosfery oraz masę oryginalnych tagów.

Czytaj dalej

To mój ostatni tekst

To mój ostatni tekst

Ten tekst powstaje w piątkowy wieczór. Piszę go gdzieś w okolicach 23:00, od godziny leżąc w łóżku. Tak. Dobrze przeczytaliście. Właśnie rozpoczyna się weekend, a ja mam zamiar zasnąć jeszcze przed północą.

Aby oszczędzić sobie upokorzenia zupełnego dodam, że obok mnie stoi piwo. Zimne, mocne piwo, które łyk po łyku ląduje w spragnionym procentów żołądku.

To mój ostatni tekst.

Czytaj dalej

Się nudzę się

Się nudzę się

Zdarzyło mi się usłyszeć kilka razy, że nudzą się jedynie ludzie głupi. Jeśli tak jest w rzeczywistości, to muszę być idiotą. Bo cholera, nudzę się. I to porządnie.

Zdarzają mi się, bowiem, dni, w których najciekawszym wydarzeniem jest odkrycie nowej dziury w drodze, którą pokonuję codziennie do biura.

Są dni, których highlight stanowi wyjątkowo głośne beknięcie psa po tym jak opróżnił miskę z karmą. A później nic. Kompletnie nic, co mogłoby to przebić.

Czytaj dalej

Unboxing

Unboxing

Zabawna sprawa. Kiedy dostajemy w łapy nowy telefon, tablet, komputer, buty, koszulę czy lakier do paznokci zachowujemy się zgoła inaczej niż na co dzień.

W końcu jesteśmy inni. Mamy nową cyfrową błyskotkę, nowe łaszki i trzewiki. Jesteśmy lepsi niż wczoraj. I proszę nie truć mi o „być, nie mieć”. Bo ci „być” czują dokładnie to samo.

Zauważyliście, że sprowadziliśmy moment odpakowywania nowego sprzętu do rangi mistycznego przeżycia, któremu warto poświęcić parę minut na Youtube?

Czytaj dalej

Nie ma więcej tekstów.